string(29) "Sat, 16 Feb 13 14:00:00 +0100" string(10) "1361019600" string(29) "Sat, 16 Feb 13 14:00:00 +0100" string(10) "1361019600" April 2012 « O blog de Xabier P. doCampo
Inicio Bibliografía Enlaces
Blog
Biografía
Contacto
 

Sen dúbida, o acto máis sublime de amor que eu coñezo é contar unha historia.


APRIL 2012


April, 2012
No Fogar de Santa Margarida con Agustín e outras persoas ben queridas


Onte, 23 de abril e Día Internacional do Libro, foi un día para as saudades, e digo saudades porque eu non me teño por nostálxico, en min o tempo pasado só é memoria non desexo, mais si que, ás veces, me deixa un pouso de ben perdido, e iso é saudade.

Reunímonos no Fogar de Santa Margarida da Coruña para homenaxear a Agustín Fernández Paz, irmao e amigo. Mais con esa desculpa demos un repaso á nosa vida e ás nosas arelas daquel tempo no que, aló polo ano 1973, nos encontramos nese centro de ensino. Van aló trinta e nove anos de íntima amizade, que son unha vida enteira.

Naquel curso e nos dous seguintes, co pulo insustituíbel de Xosé Antonio Vázquez Cabarcos, impulsor e dinamizador daqueles arriscados e avanzados proxectos educativos, e dos seus compañeiros na responsabilidade directiva do centro, Andrés García Vilariño e Alfonso García Sanmartín, a máis da valiosísima col

aboración doutros docentes como Xavier Senín, o inesquecíbel José Mª Sanchez Pernas (q.e.p.d.) e tantos outros e outras que sería imposíbel nomear aquí, lanzámonos a, collendo o paso doutros moitos compañeiros e compañeiras na Coruña e en toda Galicia, inventar de novo este oficio da docencia e romper cos usos rutineiros e carente de calquera ambición de progreso educativo que a ditadura promovía. E así fixemos, nun centro onde o alumnado proviña do máis amplo abano social da cidade, un experimento de educación individualizada que moito nos satisfixo e tanto significou na nosa vida profesional futura, e só unha certa modestia me impediría afirmar que na nosa nación.

Así, o que había ser un día de homenaxe a Agustín, viuse convertido nun día que me permitiu tamén, a min e a todos, poder expresar o meu agradecemento e afecto por Xosé Antonio, por Andrés e por Alfonso, bos e xenerosos. 

A Agustín loárono os alumnos e alumnas, fixéronlle agasallos e déronlle iso tan rimbombante que é a insignia de ouro do Fogar, e mesmo MIni e Mero (cantos homenaxes non merecen eles deste país!) cantáronlle e Raúl tocou a gaita para el. E Xavier Senín, outra alma xenerosa, dedicoulle unhas palabras ben, ben fermosas e sentidas que a min me encheron un par de veces os ollos de auga.

Felizmente tocoume acompañalo en todo isto, pero tamén tiven esa tarde varios premios que gardo no almeiro das cousas bonitas. Non foi o máis pequeno deles o me encontrar cun grupo de alumnas (e un alumno) daquel tempo que, lonxe de me gardar rancor, tiñan unha lembranza de min que me encheu de emoción e de contento. Estas mulleres fermosas e ese home feito, o Rocha, que agora vedes na foto (tamén estamos Agustín, Afonso e máis eu) teñen para sempre todo o cariño que o meu corazón é quen de dar.



posted by Xabier, April 24, 2012 11:56 | permalink | Xeral

O HOME QUE ESCRIBIU UNHA CARTA...


Tiña eu hoxe toda a inteción de escribir, aínda que xa hai moito escrito e ben no tocante ao asunto, un post sobre dun feito dramático que me perturbou nesta fin de semana. Trátase do suicidio na praza Syntagma de Atenas do farmaceutico xubilado Dimitris Christoulas.

Mais nada poderei esdribir que teña a forza e o dramatismo da carta (fotografía) que levaba Dimitris no peto da súa chaqueta cando se pegou un tiro na tempa. Aquí vos deixo a transcrición á nosa lingua, para que sirva de reflexión sobre o mundo que nos están a preparar e ao que nos levan se nós non lle poñemos remedio.


O Goberno de ocupación de Tsolakoglou[*]  reduciu á nada, literalmente, a miña capacidade de supervivencia que dependíaCarta de Dimitris Christoulas dunha respectábel pensión que, durante máis de 35 anos, eu só (sen contribución do estado) paguei. 

 

Dado que teño unha idade na que xa non teño o poder de resistir activamente (aínda que, por suposto, non descarto que, se calquera grego empuñase un kalashnikov, eu sería o segundo en facelo), non atopo outra solución para un final digno antes de que estea reducido a buscar no lixo para alimentarme.

 

Creo que os mozos sen futuro tomarán as armas algún día e colgarán aos traidores nacionais na Praza Syntagma, igual que os italianos colgaron a Mussolini en 1945 na Piazza Poreto de Milán.



[*] Georgios Tsolakoglou  foi un oficial do exército grego que se converteu no Primeiro Ministro do goberno colaboracionista grego durante a ocupación nazi en 1941-1942.



posted by Xabier, April 09, 2012 7:01 | permalink | Xeral

1 - 2 of 2


Meus pais


O tempo na Coruña / Alvedro


Esta web apoia á iniciativa dun dominio galego propio (.gal) en Internet


blog home



archive
MAY 2017
MARCH 2017
JANUARY 2017
NOVEMBER 2016
OCTOBER 2016
JUNE 2016
APRIL 2016
FEBRUARY 2016
JANUARY 2016
DECEMBER 2015
MAY 2015
MARCH 2015
FEBRUARY 2015
DECEMBER 2014
NOVEMBER 2014
SEPTEMBER 2014
JULY 2014
JUNE 2014
APRIL 2014
MARCH 2014
JANUARY 2014
DECEMBER 2013
MAY 2013
APRIL 2013
MARCH 2013
FEBRUARY 2013
JANUARY 2013
DECEMBER 2012
AUGUST 2012
JUNE 2012
MAY 2012
APRIL 2012
MARCH 2012
FEBRUARY 2012
DECEMBER 2011
OCTOBER 2011
APRIL 2011
MARCH 2011
DECEMBER 2010
NOVEMBER 2010
JULY 2010
JUNE 2010
MAY 2010
FEBRUARY 2010
OCTOBER 2009
JUNE 2009
MAY 2009
APRIL 2009
MARCH 2009
NOVEMBER 2008
SEPTEMBER 2008
AUGUST 2008
JULY 2008
MAY 2008
APRIL 2008
MARCH 2008
FEBRUARY 2008
JANUARY 2008
DECEMBER 2007
NOVEMBER 2007
OCTOBER 2007
SEPTEMBER 2007
MAY 2007
APRIL 2007
MARCH 2007
DECEMBER 2006
NOVEMBER 2006
OCTOBER 2006
SEPTEMBER 2006
JULY 2006
JUNE 2006
MAY 2006
APRIL 2006



:: A CHORIMA, A FLOR DAS NOSAS LETRAS
May 12, 2017
:: Ilusionista Martín Varela. SERENDIPIA
March 05, 2017
:: MIMOSAS un filme de Oliver Laxe
January 06, 2017
:: UNHA LEMBRANZA DAQUEL PRIMEIRO DE ANO DE 1959
November 26, 2016
:: UNHA ÚLTIMA CARTA
November 16, 2016






Diccionario da Real Academia Galega




Mandar a un/unha amigo/a



Para seguir este blog



administrador










| © 2006-2009 Xabier P. DoCampo |